شب گذشته به دفتر سايت در کشور مالزي نامه اي ارسال شد که با صلاح ديد مدير سايت دامغان براي هر چه بيشتر آگاه شدن مردم و همچنين پاسخ مسولين محيط زيست شهرمان در سايت قرار داديم که نظر شما را به آن جلب مي کنيم :

به نام خدا

مدیریت محترم سایت دامغان

با سلام و احترام

بدینوسیله موارد و مشکلاتی را که اینجانب در ایجاد موزه تاریخ طبیعی دامغان با آن مواجه بوده ام را به اطلاع شما و اعضای محترم سایت می رسانم:

از سال 1377 تاکسیدرمی را به صورت آموزش از راه دور(اینترنت) از طریق شرکت wasco آمریکا به مدت 4 سال فرا گرفتم. و دوره تخصصی تاکسیدرمی را از آکادمی تاکسیدرمی پنسیلوانیا آموزش دیدم.

مدت 5 سال با تلاش شبانه روزي و با هدف ايجاد موزه تاريخ طبيعي در دامغان و گسترش فرهنگ زيست محيطي و نشان دادن تنوع زيستي منطقه اقدام به تاكسيدرمي گونه هاي مختلف جانوري نمودم.علاوه بر نمونه هاي تاكسيدرمي شده اقدام به ايجاد مجموعه اي از نمونه هاي آليزارين (اسكلت رنگ شده در داخل بدن موجود) و نمونه هاي اسكلت طبيعي و حشرات اتاله شده نيز نمودم كه در حال حاضر اين مجموعه كاملترين و متنوع ترين مجموعه در استان مي باشد.

براي ايجاد يك موزه مهمترين بخش آن تهيه نمونه هاي تاكسيدرمي شده مي باشد كه آن هم به دليل نبود متخصص كافي و هزينه بر بودن كار تاكسيدرمي بسياري از مناطق كشور توانايي ايجاد چنين موزه اي را ندارند ولي در شهر دامغان با تهيه اين مجموعه بزرگترين   مانع ايجاد موزه برطرف شد.از آنجا كه براي ايجاد موزه نيازمند مجوز از سازمان حفاظت محيط زيست بودم در شهريور ماه 1383 با مراجعه به اداره محيط زيست دامغان خواستار همكاري اداره مزبور براي ايجاد موزه شدم.در كمال ناباوري مسئول مربوط چنين عنوان كردند كه حتي اگر مجوز موزه را نيز از سازمان حفاظت محيط زيست بگيريد باز هم بايد اين مجموعه را فقط به محيط زيست منتقل كنيد ورياست اداره محيط زيست دامغان به شدت با ايجاد موزه مخالفت نمودند و با تهديد غيرمستقيم ايشان  20% از مجموعه را به محيط زيست دامغان اهدا كردم. از اين رو در تاريخ  15 شهريور ماه مجموعه را بااين شرط كه موزه براي بازديد شهروندان دامغان مهيا باشد با مشكلات فراوان و برخوردهاي نادرست مسئول اداره مذكور به محيط زيست منتقل نمودم.بعداز گذشت چند ماه از تاريخ انتقال، اداره مزبور هيچ  گونه اقدامي  جهت اطلاع عموم و بازديد مردم از موزه به عمل نياورده است.نكته  قابل توجه اينكه درست چند روز بعد از انتقال مجموعه ،از طرف اداره كل حفاظت محيط زيست  استان سمنان وسيله اي را جهت انتقال مجموعه به شهر سمنان ،به شهرستان دامغان فرستادند كه اين امر هنوز اتفاق نيفتاده است.رفتار و برخورد ناشايست مسئول مربوط در نيمه دوم آذر ماه (كه اينجانب براي تعيين نام نمونه هاي موجود در موزه به آن  اداره مراجعه نموده بودم، چرا كه اداره مزبور قادر به چنين كاري نبود)به گونه اي بودكه ناچار شدم تمامي رفتار ها و برخوردهاي ناشايستي را  كه مسئول مربوطه با اينجانب از زمان انتقال به بعد داشتند را طي نامه اي انتقادي و   به منظور پاسخگويي  آن اداره به اطلاع مدير كل اداره حفاظت محيط زيست استان سمنان برسانم اما،اداره مذكور ظاهرا به جاي بررسي و پاسخگويي،بيان واقعيتهايي را كه اينجانب در طي اين مدت در اداره محيط زيست دامغان با آن مواجه شدم را توهين تلقي نموده است.

جالب آنکه اداره محیط زیست دامغان به جای قدردانی و فراهم کردن شرایط مناسب برای ایجاد موزه اینجانب را متخلف قلمداد کرده است !!!!!!!!

با توجه به نقش موزه در بالابردن سطح آگاهي عموم و ترويج فرهنگ زيست محيطي و به عنوان مركزي تحقيقاتي ، تفريحي و توريستي  از مسوولین انتظار می رفت ( با توجه به درخواستی که در مردادماه 1382 برای همکاری آنها در ایجاد موزه تاریخ طبیعی داده بودم )همکاری لازم را جهت اخذ مجوز و فراهم آوردن مکان مناسب انجام دهند که متاسفانه با تمام پیگیریهایی که طی این مدت انجام شد جز بی توجهی و تعلل هیچ اقدام سازنده ای انجام نشد. موزه ای که می توانست به یکی از مراکز مهم تحقیقاتی و توریستی تبدیل شود علی رغم میل باطنی و به علت بی توجهی مسوولین چرا باید به مکانی دیگر منتقل شود.

با تشکر از تلاش و توجه شما عزیزان.  علی عبداله زاده

اميدواريم که هر چه سريع تر جواب مسولين را دريافت کنيم تا

هم ما و هم مردم عزيزمان از ماجرا بيشتر آگاه شوند .

    تاريخ :  17/01/1384

    ساعت ( 01:13 )