نزهت دامغاني

شرح حالق بدرستي معلوم نيست در بعضي كتب تذكره ابيات زير بنام وي ثبت شده :

مرا جاندادن آنست در پاي تو ميترسم

كه چون تن خاك گردد بوالهوسي مشتي بسر ريزد

از تو تا جانان نباشد يكقدم ره در ميان

گر نباشد وادي آميزش خلق جهان

شهادت ميتراود از فسون چشم خونريزش

نگه را دار منصور است مژگان دلاويزش

مرحوم  حاجي ميرزا رضا شريعتمدار فرزند ميرزا حسن مجتهد از علماي بزرگ اخير دامغان بوده كه مقدمات علوم را در مشهد آ‚وخته و پس از آن تحصيلات خود را در نجف ادامه داده است.

ميرزا رضا در دوره پنجم از شاهرود بنمايندگي مجلس شورايملي انتخاب شده و در تغيير سلطنت نقشي بازي كرده است و همين دانشمند بود كه براي اولين بار مبجلس شورايملي پيشنهاد كرد مجلس بورزامتعارف اجازه دهد تا جمعي از متخصصين را كه كمتر از ده نفر نباشند براي ترجمه كتب علمي و فني مفيد انتخاب و استخدام نمايد و اين پيشنهاد در صد و سي و ششمين جلسه دورة پنجم مورخ 15 اسفند 1303 تصويب و مورد عمل واقع گرديد.مرحوم شريعتمدار بيشتر اوقات را در كتابخانة بزرگ كه داشت بمطالعه و تاليف كتب مشغول بود و دقيقه اي از اينكار نمياسود.

از تاليفات وي يكي كتاب انتباه نامه اسلامي است كه بسال 1335 تاليف و سال بعد مطابق 1297 شمسي چاپ نموده و در آن احكام اسلامي با علوم جد تطبيق يافته است.شريعتمدار زبان فارسي و عربي را درست ميدانست، بهر دو زبان شعر ميگفت و چون بادبيات دلبستگي داشت عضويت انجمن ادبي ايرانرا پذيرفته بود، از جمله اشعار او قصيده ايست در برانگيختن مسلمانان جهان باتحاد و همبستگي كه بزبان تازي سروده. ديگر از اشعار مرحوم شريعتمدار پاسخ منظوميست كه در جواب نامة شاعر معاصر آقاي حبيب يغمائي (سابقاً منتخب زاده تخلص داشته) سروده است.