يكي گفت سرماية كامراني
شگفت آمد از وي مرا در حقيقت
ز من پرس سرچشمة نيك بختي
بود راستي و درستي و پاكي
گذشتن زسيم وزر از بهر كشور
كسي را كه وجدان نباشد ندارد
مسلم نباشد ز ايران نژادش
چو بر عاجزان بر خوري همت آور
نه بيني سزا نيكي خويشتن را
توانا شدي؛ رحم برناتوان كن
غضب با درشتان ولي با درستان
نه هر كس كه دار است دزدش بخواني
بود اينكه باشد همه ملك و مالش
بود آنكه باشد با فلاس و خواري
چو پيمان ندارد زراز بهر كشور

 

بود كسب علم و هنر در جواني
كه غرق است در لفظ و دور از معاني
ز من جوي سرمايه كامراني
دليري و هوشياري و كارداني
شجاعانه بهروطن جانفشاني
غم از محو مليت باستاني
كسي كوست بد خواه تاج كياني
نه اي كمتر از شاخه؛ كن سايباني
زنيكي بجوئي اگرنفع آني
نخواهي كه پيش آيدت ناتواني
محبت، صفا، مرحمت، مهرباني
نه هر مفلسي مستحقش بخواني
پس انداز مشروع و مزدشباني
مبذر، مقامر، تبه كارو جاني
زطبع خود او كرد گوهر فشاني

 

علم ريشه، عمل بود شاخه
جيوه فرع است و شيشه اصل، وليك
نسبت اقتباس با ابداع
هست پيمان يگانه شاگردت

 

ريشه بي شاخه كي دهد ميوه
آينه شيشه است بي جيوه
هست مانند دختر و بيوه
شعر گفتي اگر بدين شيوه