محمد باقر آذری فرزند حاج محمد جعفر از جمله شاعران خوش ذوق دامغانی است که در سال 1253ه.ق در شهرستان دامغان دیده به جهان گشود. وی تحصیلات قدیمه خویش را در محضر علمای این دیار سپری ساخت.از اشعارش پیداست که از ذوق و قریحه ادبی شایانی بر خوردار بوده است .در عین حال وی فردی وارسته و اشعارش مشتمل بر پند و اندرز و بی اعتنایی به دنیا و توجه به آخرت و مدح و ثنا و مرثیه حضرت ختمی مرتبت و ائمه اطهار سلام الله علیهم اجمعین می باشد.