حاج شیخ محمد رضا بن حبیب الله دامغانی معروف به شریعتمدار از علمای صاحب نام دوره ناصری بوده و در کربلا نزد علمای آن روزگار تلمذ نمود. وی بر ادبیات عرب مسلط بوده و شعر عربی نیکو می سروده است. وی بعد از کسب کمالات علمی و معنوی به دامغان و به تبلیغ دین و تدریس پرداخته است. وی از شاگردان فاضل آقا سید ابراهیم صاحب ضوابط و هم دوره حاج ملاعلی کنی معروف بوده و با وی مراوداتی نیز داشته است. وفات وی را به سال 1289یا 1290ه ق نگاشته اند.