شیخ ابوالقاسم عالمی دامغانی در شهرستان دامغان دیده به جهان گشود و تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش سپری ساخت.سپس به مشهد عزیمت نمود و از محضر فضلای آن دیار بهره مند شد. وی به منظور فراگیری  از فیوضات معنوی حضرات آیات به عتبات عالیات شرفیاب شد و بعدی چندی در زمره شاگردان بنام شیخ مرتضی انصاری در آمد. وی بعد از نیل به مقام اجتهاد به تهران عزیمت نمود و سپس حسب الامر ناصرالدین شاه قاجار به عنوان مدرس رسمی در مدرسه سپهسالار به تدریس پرداخت . وی بعد از فوت والدش به دامغان بازگشت و بالاخره در سال 1336 ه ق دار فانی را وداع گفت.از ایشان آثار مکتوبی نیز باقی مانده است که عبارتند از:

1-کتاب رضاع

2-ضیاء الانوار در موضوع توحید

3-حواشی بر کتب فقهی