اعتراض يک معلم زحمتکش دامغاني به آموزش و پرورش شهرستان دامغان !!

   فرياد يک معلم موفق دامغاني از آموزش و پرورش شهرستان دامغان !!

مدتي است که در وبلاگ ها و بعضي سايـت هاي دامغان مطالبي جالب از معلمين عزيز شهرمان مي خوانيم ولي هيچ کدام از آن ها قابل اطلاع رساني نبود و يا مدارک لازمه را دارا نبود. مثل همه روزه به وبلاگ استاد خودمان سر زديم و به مطالب جالبي برخورديم که گفتيم شما هم در جريان قرار بديم بد نباشه. البته بگيم که اين خبر فقط براي اين است که با يک مجموعه ديگر از شهرمان بيشتر آشنا شويد و اصلا انتظار جواب از مسولين آموزش و پرورش را نداريم چون به علت حجم سنگين جواب هاي ايشان در مطالب قبل سايت ، ميل باکس سايت پر شده است و ديگه گنجايش جواب هاي اين عزيزان را ندارد! سخن را کوتاه مي کنيم و نظر شما را به گفتار ها و نوشته هاي معلم و استاد عزيز جناب آقاي شجاعي نيا جلب مي کنيم و ديگر خود قضاوت کنيد. مطلب زير دقيقا از وبلاگ ايشان کپي شده است:

از این آموزش و پرورش چه انتظاری داریم؟

برای پرسش بالا پاسخ های شیک و زیبا ولی کلیشه ای را بسیار شنیده ایم. هر چند آنچه که در عمل می بینیم به اندازه سال های نوری با گفته ها فاصله دارد. در جلسات مختلفی که توفیق حضور داشتیم ، از رئیس محترم سازمان آموزش و پرورش ، معاون محترم آموزشی، مدیریت شهرستان،.....تا هر شخص بامسئولیت و بی مسئولیتی شنیدیم که سخن از وظیفه خطیری که بر دوش ناتوان ماست میدارند ( کیفیت آموزش باید ارتقا یابد – نقش معلمین در تصمیم گیری های کلان باید پر رنگ شود - گروه های آموزشی بازوان آموزش وپرورشند – و جملات زیبای دیگری که تکرار آنها و مقایسه با عملکردها ، داغ دل دلسوخته های واقعی را تازه می کند و جز ملال بیشتر حاصلی ندارد که بزرگان گفته اند ) مسئولین محترمی که از ما می خواهید" آن کنیم که شما می گوئید "!  منطق حکم می کند اگر به گفتارتان اعتقادی ندارید ، حداقل به ظاهر هم شده ما را همراهی کنید، و اگر همراهی هم سخت است لااقل مانع نتراشید!!

-    چرا هنگامی که برای شرکت در سمینار زیست شناسی کشور ( که اخیرا در استان گلستان برگزار شد) ،طی مکاتبات و مراجعات حضوری متعدد ، مجوز حضور در این جمع علمی را خواستیم با جواب های مبهم و وعده هایی که شبه از سرباز کردن را داشت روبرو شدیم ؟ آیا افزایش اطلاعات علمی و بروز کردن دانستنی های دبیران یکی از مهمترین راه های افزایش کیفیت آموزشی نیست؟

-     دوستان عزیز ، چگونه است که با تشکیل کلاس برای سال سوم رشته علوم تجربی با 15 دانش آموز (دبیرستان حضرت مریم 83-84 ) به دلیل کافی نبودن تعداد مخالفت می نمائید ولی همزمان کلاس های 8 و 13 نفره ریاضی (پایه دوم و سوم ریاضی دبیرستان پروین 83 – 84) موافقت شما را کسب می کند؟ آیا دانش آموزان یا رشته های تحصیلی آنها نزد شما درجه یک و دو  دارد؟

-     چه توجیهی وجود دارد هنگامی که از نقش کار عملی و آزمایشگاهی بسیار تمجید می کنید و خواهان تلاش بیشتر برای کسب مقام در مسابقات آزمایشگاهی می شوید ولی همزمان آزمایشگاه های مدارس را به کارهای دیگر اختصاص می دهید؟ تا اگر دبیر علاقمندی هم پیدا شد که بخواهد کار عملی انجام دهد با پذیرش ریسک و ضریب خطر بالا آزمایش را در کلاس انجام دهد.

با این موارد ذکر شده در فوق و تعداد دیگری از معضلات که بیانشان در اینجا شاید مصلحت نباشد، آیا انصاف است که برای علت یابی افت تحصیلی فقط از همکاران ما در جلسات محاکمه گونه بازخواست صورت گیرد؟ بی پرده بگویم باید دلائل افت تحصیلی دانش آموزان را ابتدا در عملکردهای خود بجوئید و دست از فرافکنی ،که سنت سالیان اخیر آموزش و پرورش شده، بردارید و گرنه از جلسات متعدد و همایش ها راه جایی نخواهیم برد ( کما اینکه تا کنون نبرده ایم ) و در نهایت گفتارمان می شود ژاژخائیدن و کردارمان میشود آب در هاون کوبیدن.! نوشتار بالا را به عنوان نماینده گروه زیست شناسی دامغان ، در دفاع از همکاران و دانش آموزان ، برای انجام وظیفه به نگارش درآوردم هر چند شاید موجب تکدر خاطر دوستانی هم شود ولی از یاد نبریم که ناصحان و منتقدان مشفق اند که ما را یاری می رسانند تا موفق شویم نه متملقان و بله قربان گویان ها!؟!